kwaliteit Oprichtingsreagentia & De Reagentia van de schuimoprichting fabrikant

Metalenmijnmethoden omvatten het bestuderen van de methoden voor het winnen van erts uit ertslichamen.De exploitatie van de minerale grondstoffen wordt in het kader van de exploitatieprocedure van de exploitatieprocedure aangeduid als de exploitatieprocedure.Momenteel zijn de belangrijkste mijnbouwmethoden die worden gebruikt: open stopmijnbouw, backfillmijnbouw en grotmijnbouw. NO.1 Open stopmijnbouw Bij open steenmijnbouw wordt het erts lichaam tijdens het winningsproces verdeeld in steenmijnen en pijlers.De basisvoorwaarden voor de toepassing van open stappen zijn dat het erts en het omringende gesteente stabiel zijn, en het ontgonnen gebied kan gedurende een bepaalde periode een groot blootgesteld gebied hebben.De meest gebruikte mijnbouwmethoden in deze categorie zijn: full-face mining, room-and-pillar mining,stop van krimp, en georganiseerde kamer-en-pilaar mijnbouw. 01 Volledig oppervlakte-miningVolledig oppervlakte-mijnbouw wordt gebruikt in dunne en middeldikke, zacht onderdompeling (onderdompelingskant over het algemeen minder dan 30°) ertslichamen waar zowel het erts als het omringende gesteente stabiel zijn.de werkvlakte gaat volledig vooruit langs de slag- of duik van het ertslichaam, en tijdens het ontginningsproces wordt het tussen elkaar gelegen afval gesteente of laaggehalte erts in de ertsmassa achtergelaten als onregelmatige pilaren om het ontgonnen gebied te ondersteunen.Deze pijlers worden over het algemeen als een blijvend verlies beschouwd en worden niet teruggevonden..02 Ruimte- en pilaarmijnbouwGebruikt voor het mijnen van horizontale of hellende ertsmassa's, waarbij de staven en de pilaren afwisselend in het ertsmassa's of het uitgegraven gebied worden geplaatst.continue of discontinue regelmatige pilaren worden achtergelaten om de dakrots te ondersteunenHet heeft een breder toepassingsbereik dan de volle oppervlakte-mijnbouw en kan niet alleen worden gebruikt om dunne ertsmassa's te ontginnen, maar ook dikke en zeer dikke ertsmassa's.Stabiel erts en omringend gesteente in horizontale en licht dompelende ertslichamen zijn de basisvoorwaarden voor de toepassing van deze mijnbouwmethode.03 Stop met krimpenDe werkers werken rechtstreeks op de stapel gebroken erts onder de blootgestelde oppervlakte van de stoep en halen het erts in lagen van onder naar boven.en de rest wordt tijdelijk achtergelaten in de stop als een werkplatform voor de verdere opwaartse mijnbouwNa het uitgraven van alle minen wordt het tijdelijk in de minen overgebleven erts in grote hoeveelheden vrijgegeven, wat massa-ertswinning wordt genoemd.Deze mijnbouwmethode is geschikt voor steil dompelende ertsdeposito's waar het erts en het omliggende gesteente stabiel zijnHet erts is niet gevoelig voor spontane verbranding en het gekneusde erts re-cementert gemakkelijk.04 Stap-in-stap stopmethodeHet ertsblok is verdeeld in verschillende secties in verticale richting.en het uit de middelste sectie gewonnen erts wordt via de ertswinningspaden van elke sectie naar buiten vervoerd.Nadat de stopmijnbouw in een gedeelte is voltooid, kunnen de pilaren in dat gedeelte onmiddellijk worden ontgonnen en kan het ontgonnen gebied tegelijkertijd worden verwerkt.05 Stage Stop-methodeDit is een open-stop-mijnbouwmethode met behulp van diepgatmijnbouw.het kan worden onderverdeeld in horizontale diepgat-stage stop methode en verticale diepgat-stage stop methodeDe eerste vereist een ondersnijden aan de onderkant van de stop, terwijl de tweede, naast het ondersnijden, ook vereist dat een verticale snijgleuf langs de gehele hoogte van de stop wordt geopend. NO.2 Methode voor het graven in grotten Grottenmijnbouw is een mijnbouwmethode die gebruik maakt van grotten van de omringende rots om de bodemdruk te beheersen.de omringende rots is gedwongen (of van nature) gegraven om het uitgegraven gebied te vullenHet omvat hoofdzakelijk de enkellagige grottemethode, de gelaagde grottemethode, de sectioneel grottemethode en de stadiumgrottemethode.01 Eenlaagse grotbouwmethodeDeze methode wordt hoofdzakelijk gebruikt voor het ontginnen van zacht dompelende ertslagen met onstabiele dakrots met een dikte van over het algemeen minder dan 3 m. De ertslaag tussen de fasen wordt verdeeld in ertsblokken,en het mijnwerk van de ertsblokken vordert langs de staking van het erts lichaamNa een bepaalde afstand van de mijnen, met uitzondering van de ruimte die nodig is voor de mijnbouw, worden de steunstukken systematisch hersteld en wordt het dak van het uitgegraven gebied ingebroken.De holle dakrots vult het uitgegraven gebied om de druk op het dak te regelenVolgens de vorm van het werkvlak kan het worden onderverdeeld in langwand-grotingsmethode, kortwand-grotingsmethode en ingangsgrotingsmethode.02 Gelaagde grotbouwmethodeDe ertsblokken worden van boven naar beneden in lagen gedolven.De laagvormige mijnbouw wordt uitgevoerd onder kunstmatige dakbescherming, waarbij het kunstmatige dak het erts van de grotten scheiden, waardoor minimaal ertsverlies en verdunning wordt gewaarborgd.03 Ondervlakkelijke grotbouwmethode met onderste pilarenDeze methode wordt ook wel de subniveau grotbouw methode met een bodemstructuur genoemd.een speciale bodemstructuur voor de mijnwinning aan de onderkant van elke sectie, en de sectie wordt opeenvolgend van boven naar beneden gedolven.Het kan verder worden onderverdeeld in horizontale diepe-gat blazen subniveau grotten met onderste pilaren en verticale diepe-gat blazen subniveau grotten met onderste pilaren. 04 Ondervlakkelijke grotvorming zonder bodempillarenDe bodem van de sectie heeft geen bodemstructuur bestaande uit speciale ertswanden.en ertswinning worden uitgevoerd in de mijnweg. 05 Stage Caving-methodeDe mijnhoogte is gelijk aan de volledige hoogte van het podium. Het kan worden onderverdeeld in podium gedwongen grotten meten en podium natuurlijke grotten meten.De fase gedwongen grottegraving methode kan verder worden onderverdeeld in fase gedwongen grottegraving methode met compensatie ruimte en continue mijnbouw fase gedwongen grottegraving methode. NO.3 Metode voor het opvullen van de achtergrond Dit is een mijnbouwmethode waarbij het uitgegraven gebied geleidelijk wordt gevuld met achtergrondmateriaal naarmate de mijnwand vooruitgaat.de dragers worden gebruikt in combinatie met backfillmateriaal om het uitgegraven gebied te behoudenHet hoofddoel van de terugvulling van het uitgegroeide gebied is het gebruik van de gevormd terugvullingslichaam voor het beheer van de bodemdruk om de omringende rotskollaps en de ondergang van het oppervlak te beheersen.en het creëren van veilige en gunstige omstandigheden voor mijnbouwHet wordt ook gebruikt om interne branden in zelfontvlammend erts te voorkomen.het kan worden onderverdeeld in eenlaagse terugvulmethode, opwaartse laag-achtervullingsmijnbouwmethode, opwaartse laag-achtervullingsmijnbouwmethode en selectieve achtervullingsmijnbouwmethode.het kan worden onderverdeeld in droge terugvulmethode, hydraulische terugvulmethode en gecementiseerde terugvulmethode. 01 Eenlaagse terugvulmethode voor mijnbouwDeze methode is geschikt voor het voorzichtig onderdompelen van dunne ertslichamen.wordt gebruikt om de gehele dikte van het erts lichaam in één gang langs de slagrichting te ontginnenNaarmate de werkplaats vordert, wordt het uitgegraven gebied systematisch met hydraulische of gecementiseerde vulling ingevuld om het dak te controleren.02 Horisontale opwaarts gelaagde backfilling-mijnbouwmethodeDeze methode is geschikt voor het voorzichtig onderdompelen van dunne ertslichamen.wordt gebruikt om de gehele dikte van het erts lichaam in één gang langs de slagrichting te ontginnenNaarmate de werkplaats vordert, wordt het uitgegraven gebied systematisch met hydraulische of gecementiseerde vulling ingevuld om het dak te controleren.03 Opwaartse neiging met gelaagde backfillingmijnbouwmethodeHet verschil tussen deze methode en de horizontale opwaarts gelaagde terugvulmethode is dat de hellende lagen worden gedolven.Het transport van erts en terugvullingsmateriaal in de stop is voornamelijk afhankelijk van de zwaartekrachtDeze methode kan alleen worden gebruikt met droge terugvulling.04 Miningmethode met lagere lagersDeze methode wordt gebruikt voor het winnen van zeer onstabiele ertsmassa's of die waar zowel het erts als het omringende gesteente zeer onstabiel zijn,en het ertsgehalte zeer hoog is of het niet-ferro- of zeldzame metaalerzestelsel van zeer hoge waarde isDe essentie van deze mijnbouwmethode is: gelaagde mijnbouw en terugvullen van boven naar beneden,met de ontginning van elke laag onder bescherming van een kunstmatig vals dak van de vorige laag- De mijnlaag is horizontaal of neigend met een hoek van 4°10° of 10°15° ten opzichte van de horizontale laag.en ook het transport van erts vergemakkelijken, maar boor- en ondersteuningswerkzaamheden zijn minder handig dan in horizontale lagen.05 Selektieve mijnbouw en terugvulmethodeWanneer de dikte van de ertsader minder is dan 0,3 × 0,4 m, kunnen de mijnwerkers er niet in werken door alleen het erts te winnen.Het is noodzakelijk het erts en de omringende gesteente selectief afzonderlijk te ontginnen om een minimale werkdikte te bereiken (0Het gegraveerde erts wordt uit de stop getransporteerd, terwijl het gegraveerde omringende gesteente wordt gebruikt om het gegraveerde gebied te vullen.het creëren van voorwaarden voor de voortzetting van de upward miningDeze mijnbouwmethode wordt de selectieve mijnbouw- en terugvulmethode genoemd.In het verleden werden dunne ertsaders voornamelijk gedolven met behulp van kruisbeugel- of houtramen.De vorm van het erts is zeer complex.Het mineraal is waardevol, maar deze mijnbouwmethode blijft een effectieve.

Voor professionals in waterbehandeling zijn flocculanten zowel een dagelijks hulpmiddel als een technisch keerpunt. De overgang van "de naam kennen" naar "het mechanisme van werking begrijpen en de logica matchen" markeert de evolutie van een ingenieur van operator naar expert. De soorten flocculanten die beschikbaar zijn, en hoe ze te onderscheiden en correct te gebruiken, is een onderwerp dat velen verwarrend vinden. Vandaag zullen we kort kennis introduceren met betrekking tot flocculanten.  Flocculanten zijn momenteel de meest gebruikte chemicaliën in afvalwaterzuivering. Het zijn stoffen die de precipitatiestabiliteit en polymerisatiestabiliteit van verspreide deeltjes in water kunnen verminderen of elimineren, en ervoor zorgen dat deze verspreide deeltjes coaguleren en flocculeren tot aggregaten.  Hoe Flocculanten Werken Colloïdale deeltjes in water worden gekenmerkt door hun kleine afmeting, oppervlaktehydratatie en elektrische lading, waardoor ze een hoge stabiliteit hebben. Wanneer flocculanten aan water worden toegevoegd, hydrolyseren ze tot geladen colloïden en vormen ze een elektrische dubbellaagstructuur met omringende ionen.  Een methode van snel roeren na dosering wordt gebruikt om de kans en frequentie van botsingen tussen de colloïdale onzuiverheidsdeeltjes in het water en de micellen die worden geproduceerd door de hydrolyse van de flocculant te bevorderen. De onzuiverheidsdeeltjes in water verliezen eerst hun stabiliteit onder invloed van de flocculant, klonteren dan samen tot grotere deeltjes en bezinken of drijven uiteindelijk.  Het proces waarbij onzuiverheidsdeeltjes in water interageren met de flocculant, waarbij ze stabiliteit verliezen door mechanismen zoals compressie van de dubbellaag en neutralisatie van de lading, en micro-vlokken vormen, wordt coagulatie genoemd. Het proces waarbij micro-vlokken aggregeren onder invloed van bruggende materialen en waterstroomroeren om vlokken te vormen, die uitgroeien tot grote vlokken door mechanismen zoals adsorptie, bruggen en sweep-coagulatie, wordt flocculatie genoemd.  De combinatie van mengen, coagulatie en flocculatie wordt aangeduid als coagulatie-flocculatie. Het mengproces wordt meestal voltooid in een mengtank, terwijl coagulatie en flocculatie plaatsvinden in de reactietank.  Soorten Flocculanten - (Kationisch, Niet-ionisch, Anionisch) Flocculanten worden breed gecategoriseerd op basis van het type elektrische lading dat ze dragen. Er zijn drie hoofdtypen:  Kationische Flocculanten: Deze dragen een positieve lading en zijn effectief in het binden met negatief geladen deeltjes. Ze worden vaak gebruikt wanneer zwevende deeltjes in het water negatief geladen zijn, of wanneer een positieve lading nodig is om de lading van bepaalde verontreinigingen te neutraliseren. Niet-ionische Flocculanten: Deze dragen geen elektrische lading en worden typisch gebruikt in wateren die weinig of geen geladen deeltjes bevatten. Niet-ionische flocculanten hebben de voorkeur vanwege hun stabiliteit over een breed scala aan pH- en zoutgehaltes. Anionische Flocculanten: Anionische flocculanten, zoals APAM, dragen een negatieve lading en zijn over het algemeen effectief bij het behandelen van water dat positief geladen of neutraal zwevende deeltjes bevat. Ze zijn met name geschikt voor het verwijderen van organische stoffen, zoals oliën en vetten, en in situaties waar de pH licht zuur tot neutraal is.  Gebruikers kunnen redelijke selecties maken op basis van de kenmerken van het afvalwater. Het gecombineerde gebruik van flocculanten en afvalwaterzuiveringsapparatuur kan de behandelingsefficiëntie verbeteren en afvalwaterzuiveringsuitdagingen effectief oplossen.  Hoe Flocculanten Wetenschappelijk te Selecteren Het selecteren van de juiste flocculant is een systematisch wetenschappelijk besluitvormingsproces, geen simpele trial-and-error. Het is primair gebaseerd op de volgende punten:  Waterkwaliteitsanalyse: De pH, alkaliteit, concentratie zwevende stoffen en aard van het afvalwater, en de zeta-potentiaal moeten eerst worden geanalyseerd. Een hoge pH kan bijvoorbeeld de efficiëntie van flocculanten op basis van aluminium beïnvloeden; kationische flocculanten hebben de voorkeur voor de behandeling van organisch slib, dat typisch negatief geladen is. Potproeven: Dit is de meest cruciale en essentiële stap. Tests worden in het laboratorium uitgevoerd met behulp van een multi-paddle roerder om de effecten van verschillende soorten en doseringen van flocculanten parallel te vergelijken op parameters zoals vlokgrootte, bezinkingssnelheid en helderheid van de supernatant, waardoor de optimale oplossing wordt bepaald. Compatibiliteit met het Behandelingsproces: Verschillende scheidingsprocessen hebben verschillende eisen voor vlokken. Flotatieprocessen vereisen bijvoorbeeld lichte en luchtige vlokken, waardoor flocculanten met een hoge ladingsdichtheid geschikt zijn, terwijl sedimentatieprocessen zware en compacte vlokken vereisen, waardoor flocculanten met een hoog molecuulgewicht de voorkeur hebben. Totale Kostenoverweging: Het is belangrijk om niet alleen de eenheidsprijs van de chemische stof te overwegen, maar ook de kosten per ton behandeld water. Soms kan een duurdere maar zeer efficiënte flocculant, vanwege de lagere dosering en betere behandelingsresultaten, lagere totale kosten hebben.  Flocculanten zijn geëvolueerd van een hulpstof tot een kerntechnologisch middel in moderne afvalwaterzuiveringssystemen voor het bereiken van hoogwaardig effluent, energiebesparing, verminderd verbruik en resource-utilisatie. Van gemeentelijke rioolwaterzuiveringsinstallaties tot verschillende industriële afvalwaterzuiveringsstations, hun precieze toepassing houdt direct verband met zowel milieu- als economische voordelen. In de toekomst zullen, met toenemende eisen aan de waterkwaliteit, de ontwikkeling en toepassing van groene en milieuvriendelijke flocculanten (zoals gemodificeerde natuurlijke polymeren) en intelligente doseersystemen belangrijke richtingen worden voor verdere ontwikkeling op dit gebied.